Białkomocz - Fundacja Saventic

Baza wiedzy / Objawy -> Białkomocz

Białkomocz

Białkomocz, inaczej proteinuria, to zjawisko występowania białka w moczu. Proteinuria to inaczej wydalanie większej niż uznawana za prawidłową ilości białka z moczem. Białkomocz może występować fizjologicznie jako białkomocz czynnościowy, np. w stanach wzmożonego wysiłku fizycznego, stresu, odwodnienia czy gorączki. Wówczas dobowe wydalanie białka zwyczajowo nie przekracza 150 - 250 mg. Natomiast białkomocz patologiczny oznacza dobowe wydalanie białka przekraczające 300 - 500 mg.

Białkomocz – przyczyny

Najczęstszą przyczyną białkomoczu jest zapalenie kłębuszków nerkowych. Wówczas wskutek uszkodzenia błony filtracyjnej dochodzi do zwiększonego przesączania białek w kłębuszkach nerkowych i pojawia się białkomocz kłębuszkowy. Do przesączu mogą przedostawać się IgG, IgM a także albuminy. To ostatnie zjawisko zwane jest mikroalbuminurią – rozpoznaje się je, gdy wydalanie albuminy przekracza 30 mg/24h. W innym rodzaju białkomoczu, zwanym białkomoczem cewkowym, w przebiegu nefropatii śródmiąższowo-cewkowych, funkcja bariery kłębuszkowej zostaje zachowana, ale występuje niedomoga nefronów. Skutkuje to zmniejszeniem reabsorpcji mniejszych białek takich jak mikroglobuliny. Wartości białkomoczu kłębuszkowego są zazwyczaj wyższe niż cewkowego.

Białkomocz jest głównym objawem przewlekłej choroby nerek. Może być objawem wielu chorób, np. chorób układowych takich jak toczeń rumieniowaty układowy, chorób zapalnych i nowotworowych dróg moczowych. Występuje też m.in. jako objaw towarzyszący cukrzycy, sarkoidozie, chorobie Fabry'ego, zespołowi Fanconiego, anemii sierpowatej, hemoglobinurii. W przypadku szpiczaka mnogiego i makroglobulinemii Waldenströma w moczu wykrywa się patologiczne białko zwane białkiem Bence'a-Jonesa.

Objawy białkomoczu

W warunkach prawidłowych średnie wydalanie białka z moczem wynosi 80 +/- 24 mg/25h. Zespół nerczycowy rozpoznaje się przy masywnym białkomoczu ponad 3.5 g/24 h. Towarzyszą mu objawy takie jak: nadciśnienie tętnicze, obrzęki (wokół oczu, wokół kostek, okolicy krzyżowej, narządów płciowych, uogólnione), krwiomocz, zmniejszenie GFR, hiperlipidemia, pienienie się moczu podczas mikcji.

Długotrwały białkomocz prowadzi do nadciśnienia, niedokrwistości, zaburzeń metabolizmu wapnia i fosforu.

Jak leczyć białkomocz?

Postęp w leczeniu choroby podstawowej i wyrównaniu w/w zaburzeń koreluje z opanowaniem/obniżeniem białkomoczu.

Jedną z metod o udowodnionej skuteczności w leczeniu białkomoczu jest blokada układu/osi renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). Zastosowanie np. inhibitorów konwertazy angiotensyny może spowolnić progresję niewydolności nerek. Do badań wspomagającyh diagnostykę różnicową białkomoczu zalicza się USG, badanie osadu moczu, badania biochemiczne (w tym wskaźnik filtracji kłębuszkowej GFR, stężenie kreatyniny, wapnia, fosforanów, białka całkowitego, albuminy, OB, lipidogram). Białkomocz powyżej 1 g/24h wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Białkomocz jest niezależnym, istotnym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego.

Kluczowym celem leczenia białkomoczu jest opanowanie nadciśnienia tętniczego, zahamowanie ukladu RAAS oraz korekcja zaburzeń wodno-elektrolitowych.

Od ponad pół roku towarzyszą Ci niepokojące
                            dolegliwości, do tej pory niewyjaśnione?
Od ponad pół roku towarzyszą Ci
niepokojące dolegliwości,
do tej pory niewyjaśnione?
Ty lub Twój lekarz podejrzewacie chorobę rzadką?
Ty lub Twój lekarz
podejrzewacie
chorobę rzadką?
Szukasz właściwego specjalisty lub ośrodka?
Szukasz właściwego
specjalisty lub ośrodka?

Wypełnij kwestionariusz
internetowy, a my
postaramy się pomóc!
Fundacja nie pobiera opłat za usługę.

To pole jest obowiązkowe
To pole jest obowiązkowe
   Ta zgoda jest wymagana
Poszukujesz diagnozy
Poszukujesz diagnozy?

Wypełnij kwestionariusz

internetowy, a my

postaramy się pomóc!

Masz więcej pytań?

Zapoznaj się z zakładką
"Najczęściej zadawane pytania"

Zakładka FAQ